Ամենակա՛լ, ամենագետ և բազմողորմ Տեր, ապրում ենք մի օր, որը նման է ուրիշ օրերին, բայց դա պարունակում է չափազանց տառապալից հիշատակներ։ Մեծ թվով մեր եղբայրներն ու քույրերը, ծնողներն ու զավակները հասան անսպասելի վախճանի։ Տարիներ հետո տակավին այդ ցավն ու կսկիծը շատ խորն է զոհվածների ընտանիքներում։ Հիշում ենք քո խոսքերը, որ նրանք մեզանից ավելի մեղավոր չէին, ո՛վ Տեր։ Ցանկանում ենք ընդունել քո կամքը, և որքա՜ն դժվար է դա. մեր փոքր ուղեղները չեն կարող հասկանալ քո ծրագրերը։ Նաև մենք տառապում ենք, որովհետև այդ աղետը ոչ մի դրական ցուցում չի տալիս, բոլորս էլ շարունակում ենք ապրել, առանց մտածելու նրանց կամ մեր վախճանի մասին: